முன்னேறுகிறது கடல்

முன்னேறுகிறது கடல்
அதிகாலையில்
பழவேற்காட்டில்
பின்வாங்குகிறது
பொழுது சாயச் சாய.
கவனிக்கின்றன கரையோரக்
காக்கைகள் கண்சாய்த்து.
வட்டமிடும் பருந்துகளும்
கடல் சேற்றில் தொடைக்கு
மேல் சேலை வழித்து
நடந்து வரும் அழகிகளை 

அப்துல்லா என்னவானான்?

அப்துல்லா என்னவானான்?
அந்த காப்பி அரவை மிஷின்
இன்னும் அரைத்தபடியே
அப்துல்லாவின் கணீர்ச் சிரிப்பொலியின்
கவர்ச்சியைக் குறைக்க முயல்கிறதா?

நதியின் உதய கதி

நதியின் உதய கதி 

எத்தனையோ காலத்துக்கு முந்தி
மேகங்களுக்கு அஞ்சல் செய்த
என் பிரார்த்தனையில் கருவாகி
இதயக் கொதி உலையில் உருவாகி
ஏதோ ஒரு சிகரத்தின் கூம்பில்
சிந்திய முதல் கண்ணீர்ச் சொட்டாகி
இறங்கிப் பிரவாகமாகி
இதோ இதோ உதயமாகிறது
என் கங்கா நதி.
சிலுப்பி விரித்த சடாமுடி தேடி
இறங்கி இறங்கி வருகிறாள்
என் மானசகங்கா.
பதுக்கிப் பங்கிட்டு
எனக்கு எனக்கென்றுப்
பிணங்கிப் போரிட்டுப்
பேரின்றி மாண்டுபோவோர்
அவள  உதய உன்மத்தமும் காணவில்லை
பேரிழந்து ஓர் பெரிய ஐக்கியத்தில்
இணைகிற பரமசுகமும் அறிந்ததில்லை
அதோ அதோ கேட்கிறது
அவளை முடிதழுவ வரவேற்ற
ஆரவாரப் பெருநகை
அண்டம் குலுங்க எனக்குள்ளே
எதிரொலிக்கிறது.பரவசம் கவிகிறது.

இயேசுவும் மார்க்ஸும்

இயேசுவும் மார்க்ஸும் 
எதிரிகளல்ல இயேசுவும் மார்க்ஸும்.
ஒரே இனம்
யூதர்கள்.
மனித மனப்பான்மையில்
மாறுதல் விரும்பிகள்.
ஒரே குறிக்கோள்
புதிய சாம்ராஜ்யம் .
ஒரே திட்டச் செயல்முறை
சீடர் கூட்டம் கூட்டி
ஸ்தம்பிக்கச் செய்வது பூமியை .
முன்னவர் பின்னவர் காலத்திலோ
பின்னவர் முன்னவர் காலத்திலோ
வாழ்ந்து
சந்தித்திருந்தால்
மாறியிருப்பார்கள் அவரவர் மதத்திற்கு
மறுதளித்திருப்பார்கள் ஒருவரையொருவர் விரைவில்
முதலில் என்னைச் சந்தித்தவர் இயேசு தான்
பிறகே மார்க்ஸ்.
 நான் மார்க்ஸை மறுதளிக்கவில்லை
அசைக்க முடியாத இயேசுவின் அடிவேரை
வெட்டப்போன மார்க்ஸை
விலக்கி ஒதுக்கி விட்டது ரஷ்யா.
 நான்  மறுதளிக்கவில்லை  மார்க்ஸை
ஆயுதம் சுமந்தபடியே
ஆயுசு முழுவ்தும் திரியமுடியாது.
உலக சமாதானமும்
சமாதான உலகமும் சாத்தியம் தான்
மறுத்தோ வெறுத்தோ அல்ல.
இயேசுவைப் போலவே மார்க்ஸும்
மறுதளிக்க முடியாதவரானது
அதையே நிரூபிக்கிறது.
ம றுதளிக்கவில்லை  மார்க்ஸை நான்
கோணம் வெவ்வேறாய் இருந்தாலும்
அடிப்படை மனித நேசமே.
  

தொடங்கி இருக்கிறது அபினி யுத்தம்

தொடங்கி இருக்கிறது  அபினி யுத்தம்
இப்போது தான் தொடக்கம்
திக்கெல்லாம் பற்றித்திக்குமுக்காடி
திரைகள் முன்னால் குந்திப்
பிஞ்சு இளசுமுத்தல் என்று
பேதாபேதமின்றி
சேனல் மாற்றிச் சேனல் மாற்றி
மனக்குகையில் தொலைந்துவிட்ட
நிழலாட்டம்
அதை நாடி மதிமயங்கிக் கிடக்க
உழைப்பிழந்த உடம்புகளில்
குடியேற நேரம் தேடும்
நோய்நொடிகள் மறைந்திருக்க
டைம்பாஸ் டைம்பாஸ் என்று
காலம் போகிறது
கவனம் மறந்துவிட.
சீனாவை ஆண்ட அபினி
மாறுவேஷத்தில் வந்திருக்கிறது
சினிமா சின்னத்திரையென்று

சிலகாலம்.சிலநேரம்
மாட்டிக் கொள்ள முடிந்தவனுக்கு
கழற்றிக்கொள்ளவும் முடியும்
முடிவும் தொடக்கமும்
என்றென்றும் அவன் கைவசம்.
எனவே  தான் அவன் மனிதன்