கூழுக்கும் கஞ்சிக்கும்

கூழுக்கும் கஞ்சிக்கும் 
கூழுக்கும் கஞ்சிக்கும்
கவிதை விற்று
நெஞ்சு நலிந்தது
தமிழ்ப்படைப்பு
இல்லாத கடவுளை
இருப்பதாய்க்கணக்கெழுதி
எண்ணிக்கை வளர்த்து 
கண்மூக்கு ஆயுதம் வாகனம்
கொடுத்துக்  கையிலே
ஜால்ராவொடும் தாளத்தோடும்
பக்திக் கிறுக்கில்
கோட்டை விட்டது நாட்டை

மையலுக்கும் உதட்டுக்கும்
முலைகளுக்கும் முயக்கத்திற்கும்
பண்டமாற்றம் செய்யமுனைந்து
பித்துப் பிடித்துப் பைத்தியமாகி
பரிகாசமே மீதி.தற்போது
குண்டும் பீரங்கியும்
கொலைவாளும் தீவட்டியும்
கோருகின்றன கைமாற்றம்

நீதி சொல்லிச் சொல்லி
நைந்தே போயிற்று பழஞ்சுவடி 

கடவுளாவது, காதல் கிளிகளின்
கொஞ்சுமொழிக்  கவிதையாவது !

கஞ்சிக்கும் கூழுக்கும்
வழியற்றோர் மன உலையில்

எரிகிறது தீ அடுப்பு  

கவனம் ஈர்க்கும் கற்பூர ஜோதி

கவனம் ஈர்க்கும் கற்பூர ஜோதி 
மறதியின் மகாநதியில் வீசும்
எல்லா ஞாபக  வலையி லும் சிக்கிவிடுவதில்லை
சகுந்தலை தொலைத்த மோதிரம்
விழுங்கிய மீன்

காதல் கைநழுவிவிடுகிறது
காதலியின் சோக  ரகசியம் போல
சிங்கங்கள் காத்திருக்கின்றன
தந்தையில்லாது வளரும்
மைந்தரின் கைகவ்வ.

வரலாறு காத்திருக்கிறது
தேசத்தின்  ஒரு பெயருக்காக
பேரவை காத்திருக்கிறது
துஷ்யந்தர்களின் மனச்சாட்சிக்கு
மீனவன் சான்று போல

நாம் காத்திருக்கிறோம்
நம்மைப் படைத்த கடவுளின்
கவனம் ஈர்க்கக் கரையும் 
கற்பூரமாக