காதலின் ஸ்வரஸ்தானங்கள்

கண்ணீரின் படிக்கட்டுகள் 
இலையுதிர் காலத்தில்
முடியிழந்து முக்காடில்லாத
கிழட்டு விதவையாகி
வசந்தம் வந்ததும்
பருவக்குமரி போல்
குலுங்கிப்பகட்டும் காடுகள்
இதோ அருகில் அருகிலே தான்
காற்று உதிர்த்ததால் ஓலமிட்டு
ஓடிய இலைகளை எண்ணி
மழை சிந்திய கண்ணீர்த்துளிகளை
நினைத்து கிளைகள்
சலசலத்துச் சிரிக்கின்றன
கண்ணீரைப் படிக்கட்டாக்கி
கால் முளைத்து வந்த
இலைகள் கைதட்டுகின்றன.
ஏழையின் ஆயுதமும்
இறைவனின் சிரிப்பும்
கண்ணீரின் படிக்கட்டுகளில்
ஏற்றி ஏற்றி விட்டால் தான் 
விமோசனம் கிடைக்கிறது
காதலின் ஸ்வரஸ்தானங்கள் கூட
அங்கே மிதித்துத்தான்
எங்கோ செல்கின்றன
வையவன்